📉 WWZ (2015): van drie naar twee jaar
Met de WWZ werd de maximale duur van opvolgende tijdelijke contracten teruggebracht van 3 naar 2 jaar. Het doel? Werknemers sneller een vast contract bieden en langdurige inzet van flexwerkers tegengaan.
⏳ WAB (2020): terug naar drie jaar
Om werkgevers meer ruimte te geven en onbedoelde constructies te voorkomen, werd de keten opgerekt naar 3 jaar. In deze periode mag een werkgever maximaal 3 tijdelijke contracten met een werknemer afsluiten. Overschrijding leidt automatisch tot een vast contract.
📌 Cao-ruimte en uitzonderingen
Naast de verruiming van de maximumduur kwam er meer: cao-partijen kunnen de tussenpoos tussen contracten verkorten naar 3 maanden bij terugkerend tijdelijk werk (ook buiten seizoensarbeid).
🔭 Blik op de toekomst
Nu wordt de keten doorbroken na 6 maanden tussen twee tijdelijke contracten. Een nieuw wetsvoorstel stelt een verlenging naar 5 jaar voor. Of dat werkelijkheid wordt, en wat het betekent voor de praktijk, moet nog blijken.
———–
Beluister ook onze podcast: Werk met VDS
Spotify: https://lnkd.in/e-nYisyx
Apple: https://lnkd.in/ew_FHMq6
